Stakingen en Jan, Piet, Joris & Corneel.

Je kan de MIVB vandaag niet verwijten niet genoeg te communiceren via het web. Om het halfuur een Facebook update, en hun net geüpdate app bevat ook de nodige info (met push berichten zelfs).

Helaas heeft de MIVB op Facebook slechts 72 volgers (op jaarlijks 300 miljoen reizigers) dus hun mooie communicatiestrategie op Facebook mist zijn doel volledig.

Ik hoop dat de informatieborden in de stad worden gebruikt om het publiek op het perron ook deftig te informeren. Ik wil het zelf nakijken of het zo is: maar ik zit lekker warm met congé thuis :P

NMBS informeert ook realtime klanten via de digitale kanalen, dus daar zit het ook snor wat mij betreft.

En toch, ik weet nu al dat straks het journaal vol zit met klagende mensen. “Ze informeren ons niet! Communicatie nihil“. Die communicatie is er juist wél, via alle mogelijke media, maar communicatie werkt met twee even belangrijke partijen: een zender en een ontvanger. De pendelaars, de ontvangers, nemen te weinig hun verantwoordelijkheid op om zich zelf te informeren.

Toegegeven, het communicatieschema zender/ontvanger is hier net iets anders: het is massacommunicatie. Welnu, massacommunicatie is niet meer zo simpel als ten tijde van de oorlog. Toen had je enkel de radio om je te informeren over het laatste nieuws. In 2011 wil ik wel mijn info via push berichten op Android-apps, maar Jefke wilt dat op zijn Iphone van Apple, Jan verkiest Teletekst, Piet wilt dat ze hem sms’en, Joris checkt de website thuis, Corneel verwacht dat ze aan zijn deur telegrammen komen afleveren om hem te berichten dat er staking is.

Eén zender, en 300 miljoen individuele (of individualistische?) ontvangers, die elk assertief hun eigen medium opvolgen. Wel, net nu moet de pendelaar tonen dat hij zijn broodnodige informatie kan opnemen & absorberen & interpreteren. Maar die moet dan ook een beetje het begrip tonen dat de zender niet àlle communicatiemedia tegelijk kan benutten.

Korte handleiding voor de pendelaar:
Denk je eraan vervoermiddel “X” te nemen vandaag, ga dan eerst naar www.x.be en kijk of er in het midden van je scherm een link staat naar stakingen en storingen op het X netwerk. Kijk vervolgens of ze niet verwijzen naar een of andere realtime oplossing, waarmee je X op je smartphone kan volgen.

Er zijn echt realtime kanalen (internet) genoeg, maar op dagen als deze komen de sadomasochistische trekjes in pendelaars naar boven: ze laten zich al te graag verrassen pijnigen door stakingen om dan achteraf goed te kunnen klagen. Klagen zoals ze al zo vaak doen met al die vertragingen van de voorbije dagen. En sàmen klagen. Sociaal klagen. Over hoe slecht het niet allemaal is, dat openbaar vervoer (de vergelijking met autofiles maken ze nooit). En die slechte communicàtie. Sociaal klagen met mensen die er hetzelfde over denken is immers zo gezellig.

Ai ai. Ik ga mij vanavond ergeren tijdens het journaal, wanneer ze de vox populi’s gaan tonen: de stem van de “slecht geinformeerde pendelaar”. Ik voorspel: man met baardje wordt gefilmd op een perron of bushalte. Wind waait hard. Geen trein of bus in aankomst. Boven hem een joekel van een informatiebord dat hem zegt de trein afgeschaft is wegens stakingen.
Pendelaar: “Joa, ik had ieveràns gehoord dat het staking was, maar ik dacht, ik probéér het toch maar hé.”
Interviewer: “Koud hé, hier op het perron”.
Pendelaar: “Gooh, zwaaigt stil! Elken dag van dà”

Bakker

Ik had broodjes van de Delhaize voorzien, het soort dat ge nog 5 minuten moet afbakken in de oven. Zondagochtendverstrooidheid en iets te veel minuten afgeleid later waren die broodjes zwart en konden ze de vuilbak in. Grote oven is dan ook overkill voor drie mini-broodjes.

Oven fiasco

Eigenlijk maar goed ook, want ik had meer zin in chocoladekoeken van bij de bakker. Ik zag dat de trottoirs niet nat waren, dus ik ging ongecoiffeerd en op mijn sloefen de deur uit.

Loafers

Bij de Marokkaan is het gezellig. Een dezer, voor de jol, begroet ik hem met salam aleikum! De klant voor mij bestelt zo’n rozenkrans van pistolets, ofhoeheetzoiets. “Je n’ai que 50 euros par contre”, verontschuldigt hij zich. “Een volgende keer dan”, antwoordt de bakker, want het is toch maar 90 cents. Bakker slash kredietverstrekker.

Chocoladekoeken. Dobbelen.

Ik kom thuis met mijn chocoladekoeken (dubbele), maar ook met een m’semen voor vanmiddag of vanavond. M’semen is een dikke vettige pannekoek, bedoeld voor bij de thee, om op te smullen met honing. Bij gebrek aan honing wordt dat vaak confituur. Ik drink niet vaak thee, dus dat wordt koffie. Ik doe het in feite helemaal op zijn Belgisch en eet er vaak een lepeltje choco bij. Of om het helemaal exotisch te maken: speculaaspasta.

M'semen (Moroccan crêpes)

Grappig detail, en herkenbaar voor Brusselaars: de verpakkingen die je krijgt bij de Marokkaanse bakkers komen nooit van de bakkerij zelf, maar zijn gerecupereerd van andere bakkers. In dit geval kwam mijn m’semen verpakt in een zakje van een bakker uit Nieuwerkerken. Wat zou er met die bakker in Nieuwerkerken gebeurd zijn, dat ze hun inpakmateriaal kwijt moesten? Failliet? Sterftegeval in de familie? Naamsverandering?

As is often the case in Brussels bakeries, packaging material is bought over from other bakeries in Belgium.

Hoedanook, gelukkige zondag aan iedereen!