Macboi

Ik heb in de 26 jaar dat ik leef nog nooit gezogen aan een sigaretje. Zelfs niet een heel klein trekje.

Wat ik in 26 jaar ook nog nooit gedaan heb, is een product van AAPL gekocht. 26 jaar lang heb ik Macfans moeten aanhoren van hoe geweldig hun gerief niet is en hoe het nooit crasht en hoe simpel en hoe “it just works”.

Wel, om al die Macboiz de mond te snoeren, heb ik nu een Mac (mini) gekocht, heb hem sinds een paar dagen, en het moet gezegd : dat ding werkt goed.

En waarin ik mijn eigen mening moet herzien is het feit dat de Mac approach toch niet zo kinderachtig is. Ik dacht dat een Mac in de basis ontworpen werd, met het einddoel om bediend te kunnen worden door een idioot die nog nooit een computer heeft aangeraakt. En dat het daardoor voor een 26 jaar lange Dos/Windows user zoals ik een beetje een stap terug zou zijn om op Mac “over te stappen”.

Maar neen begot. Het is nog wel altijd zo dat echt het kleinste kind met een Mac overweg kan, maar je kan je hier echt wel in verdiepen. ‘t Is gewoon… anders, en vooral: logischer.

Ik ben wel niet overgestapt naar Mac. Ik blijf gezond de twee gebruiken; Windows op het netbookje, Mac OS X op de vaste in den bureau. Aangezien ‘t vooral fotografie & muziek is dat in den bureau gebeurt, treft dat. Die activiteiten spelen zich net iets sjieker af op Mac.

Wat hebben we geleerd? Dat sommige meningen er zijn om herzien te worden.

Professioneel

Gisteren stond ik op de Gentse Feesten en ik had mijn fototoestel mee. Surprise surprise.

Mijn kit is een D40 (de kleinste uit het Nikon DSLR gamma), met daarop de ietwat buiten proportie 18-200 zoom lens.

Weet niet wat het was, maar gisteren vroegen ze mij verschillende keren of ik een professionele fotograaf was van de Gentse Feesten! Moment de gloire ;)

M’n vrienden bleken ook wel shutterbugs te zijn en het leverde een totaal op van 300 foto’s op slechts enkele uurtjes. Ik denk niet dat ik ooit de koerouzje bijeen kan sprokkelen om die te sorteren.. :)

Met de fiets naar werk

Nu het zonnetje schijnt leek het mij een goed idee om mijn traject naar werk met de fiets af te leggen. Na een beetje experimenteren lijkt me volgend traject het snelste en aangenaamste. 6.2km.

Rij even met mij. Je kan op de kleine fotootjes klikken om een groter formaat te zien.


View Larger Map

Naast het stationOp punt A steek ik het stationsplein hier over om vervolgens de Avenue Mon Plaisir af te rijden. Symbolische gebeurtenis: ik laat ettelijke tram, bus & treinlijnen naast me liggen om het zelf voor mekaar te krijgen :) Voor auto’s loopt Avenue Mon Plaisir dood, als fietser kan ik hier rechtstreeks via een klein trapje op de Van Praet brug/tunnel geraken via punt B. Shortcut!

Richting-AntwerpenIk steek de Van Praet brug/tunnel over (B-C) die goed voorzien is van fietspaden in eigen bedding. Aan het rood licht richting A12 op ‘t eind stonden over ‘t laatst Coca Cola promogirls. Ik kreeg er gratis Cola Zero. Door de week staat er altijd wel een pipo iets te verkopen aan de wachtende auto’s. Kortom, amusement verzekerd op die plek.

Dichtbij Tour&TaxisOp punt C kan ik heerlijk uitbollen langs de vaartkant. Ik scheur langs de koninklijke domeinen waarvan ik slechts soms een gebouw boven de muur zie uitpuilen. Links en voor mij komen de buildings van Manhattan in beeld. De bomen zorgen voor schaduw, de open ruimte voor lucht, de boten zijn er voor eens naar te wuiven.

Punt D is een hectisch moment waar ik moet oppassen om niet door een tram omvergereden te worden. Auto’s vechten hier ook voor pole position aan de verschillende verkeerslichten die het kruispunt rijk zijn. Ik profiteer van het eerste het beste groen voetgangersverkeerslicht om over te steken.

Ik ga niet rechtdoor langs Tour & Taxis. De kasseiweg en slechte staat ervan is daar niet aangenaam en zal mijn niet-mountainbike-fiets op lange termijn moeilijk verdragen. Ik neem binnendoor een weg om uit te komen aan E, de Emile Bockstaellaan. Hier heb ik een hallucinant zicht op de Noordwijk, over de Tour & Taxis vlakte. De foto hieronder is niet van mij, maar ik wou dat ik hem genomen had. Het verlaten (sein)huis staat er nog altijd, maar met de dag ziet het er slechter uit.

KoekelbergIets verder naar beneden kom ik bij F aan op de groten boulevard Leopold II. Als je met de auto bent en naar de autostrade moet, rij je hier onder de grond. De basiliek van Koekelberg ligt 500m verder op mijn rechterkant maar is vanaf dit punt toch al kolossaal. Links van mij ligt IJzer, Rogier en Kruidtuin. Oversteken vergt geduld en tactiek.

Le vieux Charles QuintVervolgens rest me enkel nog maar een vreemd geïsoleerd stuk Brussel te doorkruisen. Een cité van appartementsblokken en een tennisclub, bv. Daarna kom ik terecht in levendig Molenbeek, de wijk Karreveld. Zowat elke zelfstandige heeft zijn zaak hier Karreveld genoemd. Snack Karreveld. Kebab Karreveld. Auto Karreveld. Carrosserie Karreveld. Vêtements Karreveld. Absurd :)

Al bij al doe ik er (toch? slechts?) 20 minuten over om op mijn werk te geraken. Ik doorkruis daarbij 5 gemeenten (Schaarbeek, Brussel, Laken, Koekelberg, Molenbeek). Tel bij de 20 minuten nog eens 10 minuten dat ik me achteraf moet opfrissen, en het traject duurt even “snel” als wanneer ik het via het openbaar vervoer zou moeten doen. Maar met deze hitte verkies ik evenwel het scenario “zweten op de fiets maar met de wind in mijn gezicht” boven “drukke metro met iemand zijn okselzweet in mijn gezicht…”

Josaphat

Hier een paar tramhaltes verder, pakweg halfweg naar de Reyerslaan, ligt er een groot terrein braak te liggen. Het was vroeger het station “Schaarbeek Josaphat” maar veel sporen en perrons zijn er niet meer. Als je door de barricades kruipt, tref je er een verlaten treincoupé aan en nog wat meer rommel. Vooral veel gestort huisvuil.

Charles Picqué wil daar Europese kantoren plaatsen, zeiden ze recentelijk nog in ‘t nieuws. Onder al dat puin plannen ze ook een tunnel te graven om een stuk van een spoorlijn te leggen tussen de luchthaven en de Europese wijk, lees ik op Wikipedia.

Dat kan daar toch niet zomaar verdwijnen zonder dat mijn Nikon dat even vastlegde: