Nog eens iets over bedelaars

Iets moet mij toch nog van het hart.

Wie ‘s morgens in de gang van Brussel-Centraal passeert kent de bedelaars daar wel. De man met z’n lange jas, brilletje & snor die manisch op zijn bedel-bekertje tikt. Of die oude mevrouw, dichtbij de Maciotto – ligt altijd languit op de grond haar gazetje te lezen. Ze lijken er wel te wonen.

Ik geef ze zelden tot nooit een centje – herinner u de stelling die vroeger op deze blog heeft gestaan – maar wie ik zeker nooit een centje ga geven zijn de bedelaars met een hond. Als ik een bedelaar geld moet geven, dan wil ik niet dat helft daarvan naar hondeneten gaat. Bovendien is het voor sommigen misschien wel een zielige poging om medelijden te wekken.

Idem als ik u vergezeld zie van een sigaretje en/of pintje. Komaan hé. Zo geraakt ge d’r niet uit.

Ik bekijk u ook vies als ge mij expliciet aanspreekt om achteraf geld te vragen. Don’t try me.

Tekstbordjes vind ik eigenlijk dan wel weer kunnen. Non-intrusive. Je dwingt me niet om het te lezen, maar het is tegelijk vaak uitnodigend om te lezen…. Tweetaligheid is een pluspunt.

Als ge mij echter, zoals zo vaak gebeurt in restaurants, een vodje papier opdringt (een kopie van een kopie van een kopie) dat ik moet lezen en dat ge achteraf opnieuw komt ophalen in de hoop een centje mee te krijgen… Dan zijt ge mijn buttons aant pushen.

Jaja, ik kan soms aso zijn.

BASE klantendienst

Ik zit bij BASE en ben daar al jaren content van.

Zelfs zo content dat ik gisteren bij hen een nieuw datapakket heb gekocht ( = geld aan hen). Sinds dan heb ik echter blijkbaar geen internet meer op mijn gsm ( = verlies voor mij). Analyses leiden tot de conclusie dat het aan mijn SIM kaart ligt ( = gekregen van hen) want met een andere lukt het wel. Hun infolijn zegt mij dat een nieuwe SIM kaart 10 euro kost ( = opnieuw geld aan hen) en dat dat alleen in zo’n BASE shop kan ( = tijdverlies voor mij).

U begrijpt mijn ontevredenheid : ik wil die 10 euro niet betalen, en ik wil ook geen tijd verliezen.

Dan maar mailen naar BASE. Mijn geschreven tekst vindt ge bij “meer” of mensen in hun feedreader zien het relaas hieronder in schuindruk.

Ik kom zelf beroepsmatig ook in contact met (on)terecht (on)tevreden klanten via het geschreven woord, en ik vind onderstaande toch wel een parel van klantenontevredenheid.

Alles zit er zo’n beetje in: volledige history, knipogen, dreigementen, verantwoordingen, logische afleidingen, mijn gelijk en hun ongelijk, en zelfs een verwijzing naar mijn blog en het gevaar van slechte reclame…

Hierop een standaardantwoord terugsturen is zo goed als onmogelijk. Ik ben benieuwd op welke manier BASE mij kan “dienen” met dit technisch probleem. Als het goed afloopt laat ik het hier weten. Als het slecht afloopt… moeha!

Een beetje blogchantage mag wel, zeker na mijn eerdere positieve berichtgeving. Online reputation management heet zoiets tegenwoordig. Ik hoop dat Base even hard manier klanten wilt bijhouden als dat ze klanten aan het binden zijn met vriend-campagnes. Dan ben ik gediend, zijn zij content en heb ik er weer nen blogpost bij :p

Lees verder

Maaltijdcheques bij Delhaize

Ik ga naar den den Delhaize en heb maaltijdcheques van 6 euro mee. Niets anders. Géén cash. Géén kaarten. Enkel maaltijdcheques. Lots.

Eindafrekening 60 euro. Tien cheques zou u denken?

Nee, ik mag er maar 8 gebruiken. De rest is bij te betalen met .. ander geld. Het is u ook al vast overkomen? Ik vermoed omdat die kassa de non-food artikelen er heeft afgeteld enzo. Mjah. Maar ik heb wel enkel maaltijdcheques bij.

- “Aha..”, stamelt de kassierster ,

- “Ja wa is’t nu? Moet ik iets wegzetten ofzo”

- “Alléé ‘t is goed voor ene keer dan he! ‘t Is een uitzondering! *boze blik*”

Binnen 1 en dezelfde aankoop moet ik in betaalmiddelen splitten. Wat maakt dat nu uit voor Delhaize met wat ik wat betaal? Why? Why why why?

De volgende keer dat ze me zoiets lappen, koop ik ter plekke 1 kauwgommeke met 1 maaltijdcheque, en heb ik 5 euro cash geld. Ik herhaal dat nog 2 maal en dan betaal ik waspoeder met dat “cash” geld dat eigenlijk gewoon geconverteerde maaltijdcheque is.

Ik kan mij toch zo hard opwinden in duidelijk manke systemen hé.

Ambetant haar

In other news…

Mijn haar is tegenwoordig van zulk ‘n lengte, dat ik steevast wakker word met het achterste gedeelte van mijn coupe volledig plat- en naar de hoogte gedrukt. Errug belachelijk en niet iets waarmee ge zomaar naar buiten wandelt.

Twee weken geleden, toen mijn haar nog korter was, moest ik in feite niks doen aan mijn haar.

En over twee weken, wanneer het wat langer is, kan ik dat gewoon met mijn handen wat in model brengen.

Maar nu is dat echt in die fase van niet repareerbaar, natte kam noch gel!

En dan nu weer terug naar de financiële crisis.

Elite Prevention / Elite Pack

Geachte,

Uw commerciële aanpak degouteert mij.

U belt aan bij de mensen, stelt zich voor als iemand van de Brusselse “preventiedienst”, en eist aan de bewoners dat ze u binnenlaten. U bedriegt de mensen.

U dringt binnen in de intimiteit van de mensen hun huis, doet de mensen schrik aan dat ze niet beschermd zijn, om vervolgens te een brandblusapparaat te verkopen aan de deur onder het mom van informatie & preventie.

Ik had u van tien kilometer zien aankomen, zei u dat ik geen interesse had om te kopen, en u beweerde dat dat helemaal niet uw bedoeling is. U loog.

Als u hiervoor zich niet excuseert, of ten minste verantwoordt, dan overweeg ik klacht in te dienen bij de politie.

U heeft adresgegevens genoteerd van mijn huis, en ik heb daar een handtekening onder geplaatst, omdat ik toen nog dacht dat dit zogezegd een Brusselse verplichting was. “Vous donnez votre accord de ce constat”, vroeg ze. U loog.

Waarvoor dient die handtekening, vraag ik me nu af?

Als ik in de toekomst ook maar één folder, of iets dergelijks, vind in mijn brievenbus, leg ik 100 procent zeker klacht neer.

Frans Leys
Huart Hamoirlaan 9
1030 Schaarbeek

Gratis iPhone

Zei die jongeman, rechtover me, op de trein tegen z’n collega’s:

“Vandaag speel ik op de lotto, ik heb teveel geluk vandaag!”

(maar dan in ‘t Frans, “j’ai trop de bol” enzo)

- Legde ie verder uit hoe hij deze morgen in station Brussel-Zuid op de perrontrappen een iPhone vond. Dat ie vervolgens eens rondkeek, en hem toch niet naar de verloren voorwerpen ging brengen.

En hij had hem in zijn handen, en was ermee aan’t spelen als bewijs. Dus hij loog niet.

U leest het goed, die mens vindt nen iPhone, zomaar, in’t openbaar. Gratis, tsjakkaa.