Lachen in’t openbaar

Als u mij toevallig op straat ziet lopen met écouteurkes in, en u betrapt me erop luidop te lachen for no apparent reason… Dan is het dat ik naar een van m’n favoriete komieken aant luisteren ben. (Wijlen) George Carlin gaat met zowat 600mb aan zaalshows de mp3-speler op.

In jezelf lachen in ‘t openbaar, het is iets apart hoor. Het overkomt u niet veel, of het moet zijn in de vorm van binnenpretjes. En dan meteen achteraf zich schamen over het feit dat je je zonet “apart” hebt gedragen.

Ik heb het nu wel soms voor, maar dan ben ik bv. op de trein naar een komische serie (video) aan’t kijken. Voor een of andere reden wordt zoiets door de maatschappij beter aanvaard: dan is het nog niet zo héél erg om eens een beetje luidop te grinniken.

Het geluid

In de trend waarbij mensen het internet vervuilen met nutteloze blogposts, hierbij mijn bijdrage:

Hou twee glazen van Ikea tegen elkaar en ge krijgt een kewl geluid (vanaf seconde 12):

Da’s toch een van de schattigste geluidjes ever?

Fonetisch zou ik het noteren als “???”. Drie vraagtekens. Saywha? Woink?

De foto die erbij past is deze lolcat
Lees verder