Kids be aware!

Aan alle kinderen die straks aan ons deur komen bellen om te Trick-or-Treaten geef ik enkel en alleen snoep indien aan 3 voorwaarden voldaan is:

  • Amerikaans bloed in de familie, liefst beide ouders Amerikaans. Shape-kindjes ofzo.
  • Origineel verkleed. Een wit laken volstaat niet. Alcoholstift-litteken op de kaak ook niet.
  • Ze moeten mij kunnen zeggen waarom we Halloween vieren. Een reden als “Omdat we ons dan verkleden om schrik aan te doen” is een waarom-daarom redenering.
  • Voor alle kinderen die positief scoren op bovenstaande drie punten heb ik Balisto’s (müesli of granen) en zakskes chips! Voor alle andere eet ik ze voor hun neus wel op ;)

    links for 2006-10-31

    “Contre le racisme et pour les enfants”

    collectebus.jpg

    Dus ik stap in de Nieuwstraat, snabbelend aan een Luikse wafel. Ik word gestopt door zo ne pipo die geld voor een goed doel verzamelt. Nuja, ik had een halfuur niks te doen.. dus ik liet de mens zijn ding doen. Hij had zo’n schoon pakketje postkaarten vast hé.

    Of ik geen “petit chose” had om te geven voor de kinderen van gezinnen die afzien voor racisme of zoiets. Sure, stukjes van 2 en 5 cent genoeg. Ik was ze al aant verzamelen toen meneer vroeg of ik anders geen briefje wou wisselen tegelijk, hij zou dan het grootste deel teruggeven, en nen euro houden ofzo.

    ->Mmm..Louche…<-

    Ik ging nog altijd akkoord maar vroeg hem eerst zijn certificaat te tonen, of een soort bewijs dat hij voor die whatever-dinge-goed-doel werkte.

    “Bin oui…” zei hij in’t Frans hé, “we zijn in totaal met 15 en mijn superviseur staat daar helemaal, en hij is het die le certificat heeft.”

    Ik haalde mijn beste leugen boven en verkondigde

    “La loi vous oblige alors de avoir au moins une photocopie alors d’un certificat pareil pour demander de l’argent aux gens”, alléé, dus dat da wettelijk toch een vereiste is ofzo dat hij dat moet kunnen tonen hé. (Is dat trouwens niet zo?)

    Hier! ‘t Antwoord dat hij gaf! La meilleure!

    “Bon, monsieur, c’est clair dat u niets wilt geven aan de arme kinderen hé. Kom ‘t is goed. Laat vallen.”

    “Mais monsieur, vous me comprenez toch hé?” vroeg ik om zeker te zijn.

    “Kom, ‘t is al goed meneer”, zei hij, en liep verder.

    Alternatieve ochtend

    Als de treinen staken en uit de Halse stationsspeakers aankondigingen komen als:

    “Momenteel is er geen enkele trein met bestemming Brussel aangekondigd”…

    …dan kan je wel zeggen dat de ochtendspits verstoord is.

    Zo’n treinverstoring doet een wonderlijk iets met de mensen: normaal zorgt de routine ervoor dat weinig mensen met elkaar communiceren. Maar wat op een dag als deze gebeurt is wonderlijk mooi: een stationsplein vol keuvelende mensen. En alleens niet klagend over de staking… de meesten leken zelfs blij te zijn met deze alternatieve ochtend en hadden het vrolijk over het weer, de kinderen, het afgelopen weekend, hun werk, …

    Uiteindelijk 50 minuten later aangekomen op werk, maar nu wel ferm ziek in de buik. Ik mag in principe naar huis, maar ik moet sowieso in Brussel blijven tot 17u om iets te tekenen. Ik hou me gedeisd.