Heiligschennis

De vriendin was er vanavond niet bij voor het avondeten, dus ik mocht helemaal zelf kiezen:

Pizza Dr Oetker (pollo) met daarop Mayonnaise.

Een pizza… met mayonnaise, jawel. Voor iemand die Italiaanse waarden hoog in het vaandel draagt was dat even slikken, maar eigenlijk ook niet. Het is immers een Dr Oetker-pizza, en dat valt nu eenmaal niet in de categorie Italiaanse pizza’s te plaatsen. Met Dr Oetker doe ik wat ik wil.

Oh, en best lekker eigenlijk.

Examenstress

Deze ochtend zat ik in de treincoupé vast in een driehoek van ergernissen. Ik verklaar mij nader:

Ik zat naast 2 meisjes – die ik overigens niet ken, gelukkig maar – op weg naar hun mondeling examen. Kunt ge u de nervositeit inbeelden? Driemaal ergernis, want zij ergerde zich aan de NMBS, de andere ergerde zich aan haar vriendin, en ik ergerde mij aan hen alletwee.

Dedie, nagelbijtend naar buiten aan ‘t kijken: “Mah ohmygod, we gaan te laat zijn als die trein niet meteen vertrekt!”
Dieander, naar haar vriendin mompelend, met fluostift nog in haar nota’s aan’t aanlijnen (!): “Mmm uhuh”.

Ik geef even twee tips voor de meisjes. Dedie moet eens leren dat een trein af en toe eens moet stilstaan om passagiers op te laden. Rustig kind, dien trein gaat niet bewegen door uw gesikkepit over stilstanden. Aan dieander had ik veel goesting om een In de Gloria – Hallo Televisieke te pullen (videofragment) : “Och kind, as ge’t nú nog niet kunt, dan kunde’t straks tijdens uw examen ook niet hoor”

links for 2008-01-20

Mobib & Ali

Het is een gruwel van een naam, maar ‘t wordt binnenkort realiteit: “Mobib“, het pasje voor het Brussels openbaar vervoer dat de afstempelticketjes moet vervangen. “Mobib”. “Mobib”. Op papier klinkt dat inderdaad zoals een Brussels, Belgisch project. Maar probeert u dat eens uit te spreken? Doe het eens, luidop. “Mobib”. Dat bekt gewoon niet lekker.

Is het trouwens Moobib (zoals Moby Dick), of Mòbib (zoals Mohventoh?). Wat we alvast weten is de beschrijving vanop de site:

Het is een pass waarop u vervoercontracten laadt naargelang uw behoeften: een gratis biljet omdat u jonger bent dan 12 of ouder dan 65, een jaar- of maandabonnement, een 10-ritten- of een dagkaart. Kortom, te veel om op te noemen. [...] Deze pass is 5 jaar geldig. U ontwaardt ze telkens u op een tram of bus stapt, of zodra u een metrostation binnenloopt.

Hetzelfde systeem als in Londen, bref. Niet alleen financieel praktisch, maar ook praktisch praktisch. Vrouwen mogen hun pasje in hun handtas laten, zelfs dan nog registreert die scanner de elektronische chip die in de portemonnee zit. Het is ook aangekondigd dat er ook fysieke afsluitingen zullen komen, die dit Mobib-systeem koppelen aan poortjes die open en dichtgaan.

Als ik de Mobib-demo ga bekijken op hun site, word ik trouwens geconfronteerd met een akelige vergetelheid:

We maken onder andere kennis met Pascal en met Marjan en kleinzoon:
mivbmivb

Tenslotte ontmoeten we ook Ali, maar die krijgt enkel de letterproef-tekst van Lorem ipsum!
mivb

(Als de MIVB-webmaster wenst dat ik deze inhoud weghaal, het is maar een vraag. Weet wel dat door mijn clean record van 24 jaar zonder zwartrijden op het Brussels openbaar vervoer, uw loon de laatste keer volledig werd uitbetaald. Dus gun mij aub het plezier van deze blogposting :P)

Universeel

Meestal ben ik de enige die bepaalde dingen aanvoelt. De hele donderdag lang in uw hoofd zitten dat het woensdag is, dat soort zaken.

Maar nu heb ik een universeel gevoel gehad: de voorbije twee weken zijn voorbij gevlógen.

Alsof twee weken gisteren was, en alsof ik u nu nog kan vertellen wat ik twee maandagen geleden als ontbijt heb gegeten. Maar wat ik van dingen heb uitgespookt in al de tijd daartussen? Als u naar de frequentie kijkt waarmee ik blogposts plaats de laatste tijd, zijn er inderdaad geen spectaculaire dingen gebeurd.

En als ik naar mijn feedreader kijk, naar andere mensen,… precies ook niet veel speciale dingen. Daarom dat ik denk dat het universeel is. Half januari is het kerst-dipje. Studenten enerzijds zitten in blok en komen niet buiten, werkmensen anderzijds zijn liever nog voor den donkere thuis en doen een winterslaap.

Wat mij opvalt is de verschrikkelijke banaliteit van de voorbije twee weken. Een metro-boulot-dodo maar dan in het kwadraat.

Dat Stockholm maar vlug komt… Ahja, wist ge dat al? We gaan naar Stockholm op 1 februari. Nu weet ge’t ;)