Lekbos

Ik ben gisteren 25 jaar oud geworden, maar da’s geen blogpost waard. Wat dat wel is, is dat ik ben weest mountainbiken met mannen van de clan. Van Langdorp naar Wolfsdonk naar Averbode, tussenstop in ‘t Vossenhol, dan naar Testelt en via de Demer terug naar Langdorp. Ik ben géén sportieveling, maar ik hield het toch best goed uit (op mijn eigen trage tempo dan).

photo-0022.jpgIn Averbode is mijn Belgische cultuur iets uitgebreid geweest. Wat voor mij in-the-middle-of-nowhere leek, was voor de rest van ‘t gezelschap blijkbaar het bekendste plekje in heel Hageland: de crèmekes aan de abdij van Averbode. Een stuk of 6 ijskreemcars naast elkaar en honderd keer meer dagjestoeristen.

Perfecte gelegenheid om crèmekes voor mijn verjaardag te trakteren. Lekbos heet dat volgens Google. Volk dat daar stond! En goei crème, en goeikoop! 0,60 € voor nen bol! Ik betaal hier in Brussel ‘t driedubbel!

Christophe (4)

Een willekeurige quote van Christophe tijdens het Thaïs diner van vorige week. Christophe en Arnout zitten in de web-business, dus vergeef het ons even dat de discussie even over web 2.0 ging:

Flickr dat is heel mooi, maar toch spijtig dat ze dat Flickr hebben genoemd

Al bij al valt dat best mee, die benaming “Flickr”, in die zin dat het woord enkel voor Nederlandstaligen iets of wat choquerend kan overkomen. Mijn Franstalige vrienden heb ik er nog nooit een opmerking over horen maken. Misschien ligt het enkel aan u, Christophe? :P

In de toekomst zal er bij “Flickr” aan de betekenis van “online foto-archief” worden gedacht in plaats van de andere betekenissen. Dat ze tegen het begaafd fotograafje binnenkort op de speelplaats dan zeggen van “gij hebt ne keischone flickr, daarmee kunt ge de grieten wel krijgen zeker?”

Lien (3)

Lien, de toekomstige halve trouwboek van Arnout, waagde zich tijdens het Thaïs etentje aan een uiteenzetting rond de hele etiquette van het bruidsjurk-passen. Ze had er al zelf wat ervaring mee dankzij vriendinnen, en is dus zelf goed voorbereid voor wat komen zal.

Zo werden we allemaal wat wijzer toen ze ons meegaf dat je het bijvoorbeeld niet moest wagen zomaar de duurste bruidsjurken te gaan passen. Dat mag niet.

Eerst wordt er in de bruidswinkel via een streng verhoor nagegaan in welk prijsbudget je zit, en dán pas mag je passen. Helemaal geen lachertje, dat passen, zo blijkt.

Nu, ik vermoed dat ik nog details ben vergeten, maar dat ligt dan aan het Singha beer.

Arnout (2)

Arnout maakte tijdens die ene avond verwijzing naar onderstaand YouTube filmpje. Wat Arnout betreft heeft het internet er een ster bij, als we rekening moeten houden met niemand minder dan Floris Bakker, de zingende frituuruitbater. Verzot op friet, op friet, op friet…

Dat dit onderstaande fragment hilarisch Belgisch is, staat als kijf boven paal en perkwater (ofzoiets?). Maar u moest Arnout zélf eens gezien hebben toen hij dit lied zat te zingen. Bij nader inzien nog bijlange geen slechte interpretatie:
Lees verder

Pieter (1)

Vorige week vrijdag zaten we met z’n vijven in Brussels restaurant “Pataya” heerlijk Thaïs te eten.

Tussen twee Singha beers nam Pieter het woord.

Ik vind dat wij elk een blog artikeltje verdienen“, zei ie en hij kauwde verder zijn scampi’s met rode kerrie weg.

Iedereen ging min of meer akkoord: de genialiteit van elk individu rond de tafel moest en zou culmineren in individuele publicaties op mijn blog.

Aldus geschiedde. Dit was alvast Pieters brigje. Hier heb je dat van Arnout, dat van Lien, en dat van Christophe.

En pakt er u zelf ook eentje“, zei Arnout nog. Later misschien!

Wuiven

Terwijl ik deze foto met één hand nam, zat ik met de andere gelijk ne gek te wuiven richting mensvolk om hun aandacht vast te krijgen. Niets zo leuk als allemaal mensen te laten kijken in dezelfde richting, liefst met een glimlach.

Wuiven om ze naar mij te laten kijken dus. I failed :>

Mensen kijken

(genomen op het Irisfeest, verleden week)

Vogeltje

Soms komt blogmateriaal letterlijk de deur binnengewandeld.
Kijk eens naar het vogeltje
Mijnheer kwam op het raam tikken tot ik opendeed. Kwam vervolgens ons appartement binnengehuppeld, tussen mijn benen door (!), en deed zijn inspectieroute in de keuken. Vervolgens had ie’t wel gezien, en ging buiten wat op onze wasdraad zitten.

‘t Is waarschijnlijk omdat ik alleen thuis zat, en niet graag tegen mezelf of tegen beesten spreek, maar ik was echt sprakeloos de hele tijd. Nog nooit zoiets meegemaakt :)