Eten op het vliegtuig

Mij zult ge nooit horen klagen over vliegtuigeten.

Als het aan mij lag at ik zo’n dingen élke week: brooddozen waar al het eten + dessert als een fantastische puzzel in wordt geplaatst. Als ik denk aan al de nauwgezette controles die op dat eten zijn afgevuurd geweest alvorens het geserveerd wordt: makes me feel special! Opvouwvorkje, hardnekkig mesje, minibekertje, exotisch cakeje als dessert… Dat is een hele ervaring op zich.

Zo’n citroen-gearomatiseerd servetje, waar krijgt ge zoiets nog aangeboden?

airplane1.jpgOh en ik ben serieus hoor. Eten op enkele kilometers hoogte is een het hoogtepunt van de vlucht. Uiteraard is het smaakcomfort niet hetzelfde als bij pakweg Chez Vincent… maar for crying out loud: ge zit in een vliegtuig?! Tot op welk niveau is de mens geëvolueerd dat ie zich permitteert te klagen over zoiets? Het zit hem allemaal in de verwachtingen. Zet u op de correcte golflengte en ge geniet van elke hap.

Mensen die klagen over vliegtuig-eten zijn te veeleisend. Bij ‘t minste dat hun frieten iets of wat lauw zijn bij de Quick gaan ze die terugdragen. Of ze beginnen te neuten als ze ne Cola hebben gekregen en geen Cola Light. Of! G’hebt mensen die in het vliegtuig voor de veggie-schotel gaan.. of nee! Kosher! En die hebben dat dan al máánden op voorhand besteld… En als ze uiteindelijk hun bakske rijst krijgen, dan hoort ge ze nog klagen! Dát soort mensen, kent ge’t? Argh!

‘t Zijn dezelfde die zullen klagen dat ze niks binnenkrijgen van ziekenhuisvoedsel. Ik heb nog maar één keer mogen genieten van ziekenhuisvoedsel, 15 jaar geleden, maar ik herinner mij dus nog wél dat het een van de beste preistoempen was die ik ooit heb gegeten. Dat moet dus wel goed geweest zijn.

En daarmee hebben we op dezen blog eindelijk de categorieën “eten” en “ergernissen” kunnen combineren! :)